Grote Muur van Constantinopel

Grote Muur van Constantinopel

De muren van Constantinopel omsloten het oude Constantinopel tot in de 15e eeuw. De muur strekt zich uit van de Zee van Marmara tot de Gouden Hoorn. Hoewel de muur indrukwekkend is, is het één van de slechts bezochtste bezienswaardigheden van Istanbul. De muur is 6,5 kilometer lang, tot twaalf meter hoog en vijf meter dik en hij is uitgerust met 96 uitkijktorens van 18 tot 20 meter hoog en aan weerszijden forten. De muren, opgetrokken door de Romeinse keizer Theodosius II, bood een millennium lang bescherming tegen belegeringen totdat het de Ottomanen lukte om erdoorheen te breken. Dit betekende ook direct het einde van het Byzantijnse Rijk.

Bekijk hier alle informatie >>

Lees hier verder over:

Geschiedenis Grote Muur van Constantinopel.

Constantinopel

De eerste muren van Constantinopel werden gebouwd in de 8e eeuw voor Christus toen Byzantium werd gesticht door Griekse kolonisten uit Megara. Tijdens de bouw van de muren bestond Istanbul uit niet veel meer dan een acropolis. In de Romeinse tijd was de koloniale stad nog relatief onbelangrijk, maar Septimius Severus liet een tweede muur bouwen tijdens zijn regeerperiode.

Het oppervlak van de stad vergrootte hierdoor aanzienlijk. Toen Constantijn de Grote de regeringszetel verplaatste van het Romeinse Rijk naar Byzantium, wat inmiddels tot Constantinopel was omgedoopt, liet hij de muren verder uitbreiden.

Theodosius II liet Constantinopel

Theodosius II liet Constantinopel in 412 uitbreiden met een 6,5 kilometer lange dubbele muur die liep van de Zee van Marmara tot de Gouden Hoorn. In 439 werd de eerste zeekering gebouwd en in 447

Grote Muur van Constantinopel

werd de muur beschadigd door een aardbeving. De muur kon nog op tijd hersteld worden om het leger van Attile de Hun tegen te houden. De keizer van het Oost-Romeinse Rijk, Leo I, liet de zwakkere delen van de muur uitbreiden en ook bij de Gouden Hoorn werden aparte muren aangelegd. De muren waren bijna ondoordringbaar, zodat de stad tijdens belegeringen talloze legertroepen tegen kon houden.

De eerste aanvallers die wel door de verdediging heen kwamen, waren de ridders van de vierde kruistocht in 1204. Ze klommen op de lage zeeverdediging en braken door de muur van Leo I in Blachernae.

De tweede en laatste keer dat de verdediging het moest afleggen, was tijdens de belegering van Constantinopel in 1453, uitgevoerd door het Ottomaanse Rijk. Opmerkelijk genoeg hoefden de Ottomanen weinig moeite te doen toen ze ontdekten dat de Kerkoporta-poort open stond en mogelijk was hier dan ook verraad in het spel. Na de belegering maakte de Ottomaanse Sultan Mehmed II Constantinopel tot hoofdstad van zijn rijk. Tegenwoordig markeert een plaquette de plaats waar de Ottomanen de stad binnenvielen.

In 1458 liet Mehmed II de burcht, die later de naam Yedikule (Zeven Torens) of Gouden Poort kreeg, weer opbouwen. Deze burcht werd later als gevangenis gebruikt door de Ottomanen.

Poorten

Bezienswaardigheden Istanbul | Grote Muur van Constantinopel Ruïnes van de muur van TheodosiusDe muren van Constantinopel hadden vroeger tien poorten, waarvan er nu nog zeven over zijn. De belangrijkste waren de Edirnepoort (Edirne Kapisi), de Poort van de H. Romanos, nu Topkapi en de Porta Aurea, waarachter nu de vesting Yedikule staat.

De Grote Muur van Constantinopel als bezienswaardigheid

Tegenwoordig staan grote delen van de Muur van Theodosius nog overeind als herinnering aan het lange tijdperk van het Romeinse Rijk. Verschillende delen zijn beschadigd door recente aardbevingen, maar er zijn ook stukken gerestaureerd. Er loopt een groot restauratieproject in samenwerking met Duitsland. Het tracé loopt door de buitenwijken van Istanboel, geflankeerd door parken.

De Grote Muur van Constantinopel is ’s werelds grootste Byzantijnse overblijfsel en de gehele lengte ervan is te bewandelen. Het eerste deel vanaf de Zee van Marmara loopt door het oude Constantinopel. De tweede helft van de muur begint aan de Millet Caddesi en loopt in noordelijke richting door allerlei volkswijkjes waar de tijd al eeuwen stil lijkt te staan. Ook kan je bovenop de muur lopen en genieten van het uitzicht op de minaretten enerzijds en een aaneenschakeling van begraafplaatsen anderzijds.

Treinstations Sirkeci & Haydarpasa

Treinstations Sirkeci & Haydarpasa

Istanbul heeft twee treinstations, Sirkeci en Haydarpaşa. Sirkeci ligt op de Europese zijde van Istanbul en hier vandaan vertrekken treinen naar de buitenwijken van de stad. Haydarpaşa bevindt zich in het Aziatische gedeelte van Istanbul en vanaf hier vertrekken regionale, nationale en internationale langeafstandstreinen.

Bekijk hier alle informatie >>

Lees hier verder over:

Haydarpaşa station

Haydarpasa

Haydarpaşa is het belangrijkste treinstation van Istanbul en is één van de belangrijkste historische symbolen van de stad. Het station heeft zes verdiepingen en is ontworpen door de Duitse architecten Otto Ritter en Helmut Conu. De bouw van het station, dat op een polder ligt en daardoor voor de helft omgeven is door de zee, begon in 1906 en het werd geopend in 1908. Het is de drukste treinterminal van Turkije, het Midden-Oosten en één van de drukste stations van Oost-Europa. Haydarpaşa is het eindpunt van de Istanbul – Ankara verbinding en verbindt Istanbul met de rest van Turkije.

Het Haydarpaşa station vormde het westerse opstappunt van de voormalige Baghdadlijn en de Hedjazlijn. De Baghdadlijn is tussen 1903 en 1940 gebouwd om Berlijn met het toenmalige Ottomaanse Rijk te verbinden. De spoorlijn liep van Istanbul door Konya, Adana en Aleppo naar Baghdad en was 1600 kilometer lang. De Hidjazspoorlijn was ook onderdeel van de Ottomaanse treinverbinding en werd aangelegd om Istanbul en Damascus te verbinden met de heilige stad Mekka. De bouw stagneerde uiteindelijk door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog en heeft nooit verder gereden dan Medina in Saoedi-Arabië.

Haydarpasa

Een felle brand heeft op 28 november 2010 het dak en het grootste deel van de bovenste verdieping van het Haydarpaşa verwoest. De brand is ontstaan door renovatiewerkzaamheden aan het dak. De brand was echter niet van invloed op het treinverkeer, omdat het treinverkeer in Istanbul niet erg intensief is.

Wil je het Haydarpaşa treinstation bewonderen? Neem dan een ferryboot die de Bosporus oversteekt, want zo kan je het majestueuze gebouw van alle kanten bekijken.

Sirkeci station

Sirkeci

Het Sirkeci station in Istanbul is het eindstation van de  Oriënt Express, een zeer luxe trein die voornamelijk rijke passagiers vervoerde. Het station is speciaal gebouwd om er de internationale trein vanuit Parijs te kunnen ontvangen. Met het bouwen van het Sirkeci station, ontstond er een makkelijke manier om van Parijs naar Istanbul te reizen. De eerste reis tussen Parijs en Istanbul vond plaats in 1889.

Het Sirkeci station is gebouwd in 1883 en geopend in 1890 en is ontworpen door de Duitse architect Jasmund. Het verenigd op knappe wijze de verschillende architectonische stijlen die Istanbul rijk is. De restauratie van het station is een goede plek om de drukte en chaos van de stad even te ontvluchten.

De Oriënt Express

Dankzij een goede samenwerking tussen de Ottomaanse en Duitse overheden aan het einde van de 19e eeuw, was de handel tussen de twee landen flink gestegen en waren het bondgenoten geworden. Duitsland investeerde in de Turkse economie en andersom trok Turkije Duitse producten voor op de markten. Overige Europese landen raakten ook geïnteresseerd in de Ottomaanse rijkdommen en zodoende kwam de Belgische diplomaat Georges Nagelmackers met het idee voor de Oriënt Express.

De man had al een tijd in de Verenigde Staten geleefd en had daar het idee met de langeafstandstreinen in de praktijk zien werken en wilde ditzelfde systeem ook in Europa ten uitvoer brengen. Dankzij de goede contacten die hij had, onder meer met de Belgische koning, kreeg hij de financiën rond en kon hij het enorme project opstarten. Nagelmackers koos grote en bekende steden uit voor de route van de Oriënt Express. De eerste trein deed Londen, Parijs, Wenen en als laatste Istanbul aan. In de jaren daarna werden er meerdere routes ontworpen, waarbij ook andere steden werden aangedaan.

De Oriënt Express werd in korte tijd erg populair en werd ook onderwerp van een aantal romans. De bekendste is toch wel het boek van Agatha Christie: Moord in de Oriënt Express. Nog niet eerder hadden mensen zo snel de reis kunnen maken naar Istanbul vanuit West-Europa.

Kız Kulesi

Kız Kulesi

Op een klein eilandje in de Bosporus staat de Kız Kulesi, ook wel bekend als de Leandertoren, de Meisjestoren of de Maagdentoren. De Kız Kulesi is een vuurtoren die duidelijk zichtbaar is vanuit de verschillende wijken in Istanbul. De unieke toren heeft een historie die teruggaat tot 2500 jaar geleden en heeft de stad voor haar ogen zien oprijzen.

Bekijk hier alle informatie >>

Lees hier verder over:

Geschiedenis van Kız Kulesi

Kız KulesiDe Kız Kulesi heeft een historie die teruggaat tot 2500 jaar geleden en heeft de stad voor haar ogen zien oprijzen. De toren is gebouwd door de Atheense generaal Alcibiades in 408 voor Christus om de Perzische schepen in de Bosporus te controleren. Destijds stond de toren tussen de oude steden Byzantium en Chrysopolis. Later werd hij herbouwd als een fort door de Byzantijnse keizer Alexius Comnenus in het jaar 1110. Sindsdien is de Kız Kulesi meerdere keren gerestaureerd door de Ottomaanse Turken, met name in 1509 en 1763 onderging de toren zichtbare opknapbeurten.

De meest recente restauratie vond plaats in 1998. Rondom de toren werden stalen ondersteuningen aangebracht uit voorzorg na een aardbeving. In 2000, nadat de Kız Kulesi helemaal gerestaureerd was, gingen de deuren voor het eerst open voor publiek. Sindsdien is de toren een zeer geliefde bezienswaardigheid voor zowel overdag als in de avond.

De legendes van de Kız Kulesi

Kız KulesiEr bestaan verschillende legendes over het ontstaan en de naamgeving van de Kız Kulesi. Eén van de legendes vertelt ons dat de toren ooit gebouwd is door een Osmaanse sultan, die zijn dochter erin liet opsluiten. Er was namelijk voorspeld dat zijn dochter op haar 18e verjaardag zou sterven en door haar op te sluiten en over haar te waken, wilde de sultan voorkomen dat ze daadwerkelijk zou sterven. De prinses overleed uiteindelijk toch, zoals voorspeld, op haar 18e verjaardag. Ze werd gebeten door een slang, die zich had verstopt in een fruitmand die de sultan aan haar liet brengen op haar verjaardag.

Hiernaast is er ook nog de mythe van Leander. Hero was een non in de tempel van Afrodite en het was haar verboden om verliefde te worden. Om tegen mannen beschermd te worden, werd ze in een toren opgesloten. Op een dag verliet ze de toren voor een ritueel in de tempel en op haar terugweg kwam ze Leander tegen.

Hero was diep geraakt door de gepassioneerde en weemoedig blik in de ogen van Leader en de twee werden verliefd op elkaar. Leander bracht ’s nachts een bezoek aan de toren en in die nacht bestempelden ze hun liefde voor elkaar. Hero was echter bang voor de woede van Afrodite en op een stormachtige avond, toen Leander weer naar de toren zwom, doofde plots het vuur van de vuurtoren. Het licht dat hij altijd volgde, was er niet meer en hij verdronk in de Bosporus. De volgende ochtend zag Hero het levenloze lichaam van Leander op de oever en liet ze zichzelf uit de toren vallen.

Een hapje en een drankje in de Kız Kulesi

Tegenwoordig bevinden zich een restaurant en een café in de Kız Kulesi. Vanaf de toren heb je een uniek uitzicht over Istanbul, over zowel het Aziatische als over het Europese deel van de stad. Het eilandje is bereikbaar met een bootje dat vertrekt vanaf Harem, een plaatsje aan de Aziatische kant. Ook vertrekt er drie keer per dag een boot vanaf Ortaköy en is er nog een pendeldienst vanaf Salacak.

De toren komt voor in diverse films, zoals bijvoorbeeld in de James Bond film The world is not enough, waarin James Bond (gespeeld door Pierce Brosnan) door zijn tegenstandster Elektra King (Sophie Marceau) in de toren gevangen wordt gehouden. Ook is de Kız Kulesi regelmatig te zien in de Turkse dramaserie Kurtlar Vadisi.

Bezoekersinformatie Kız Kulesi
  • Entree: Gratis toegang.

Prinseneilanden

Prinseneilanden

Istanbul is een fantastische stad met mooie en indrukwekkende bezienswaardigheden die de rijke historie van de stad vertellen. Het is ook een drukke stad, met veel verkeer, veel mensen en veel herrie. Wil je even aan al deze chaos ontsnappen? Neem dan de veerboot naar de Prinseneilanden en ervaar een heel andere wereld, een heel ander Istanbul.

Bekijk hier alle informatie >>

Lees hier verder over:

Adalar

Prinseneilanden

De Prinseneilanden (in het Turks Adalar), een eilandengroep van negen eilandjes in de Zee van Marmara, waren ooit verbanningsoorden voor Byzantijnse prinsen. Ze liggen ongeveer twintig kilometer uit de kust van Istanbul, vlakbij de Aziatische kust. Tegenwoordig doen ze dienst als rustoorden voor de rijke inwoners van Istanbul, die er hun buitenverblijven hebben. In de zomermaanden trekken ze zich hier terug in hun 19e-eeuwse huizen.

In de zomer tellen de eilanden dan ook circa 40.000 bewoners, tegenover slechts circa 6.500 in de wintermaanden. Vier van de negen eilanden is bewoond en op deze eilanden is het altijd autovrije zondag, aangezien gemotoriseerde voertuigen verboden zijn. Je kan je laten vervoeren in een koets, per paard of je huurt een fiets. De politie en het stadsbestuur beschikken echter wel over auto’s en brommers.

Wil je volledige rust, bezoek de eilanden dan doordeweeks. In het weekend is het er altijd gezellig druk. Er is niet veel te doen op de eilanden, behalve rondwandelen, een hapje eten, wat drinken op een terrasje en genieten van de zonsondergang. In feite is dit ook de aantrekkingskracht van de eilanden, je kunt er namelijk niets anders doen dan luieren en genieten.

De Prinseneilanden

Bezienswaardigheden Istanbul Prinseneilanden Straat op BüyükadaDe vier bewoonde eilanden zijn Büyükada, Heybeliada, Burgazada en Kinaliada, waarvan Büyükada de grootste is. Het eiland Büyükada staat bekend om zijn mooie zandstranden. Interessante bezienswaardigheden op dit eiland zijn het Sint-Jorisklooster en de Hogere Zeevaartschool. Het eiland heeft één pleintje rond een klokkentoren, één winkelstraatje met kruidenierswinkeltjes, kebabtentjes, ijssalons, banketbakkers en waterpijpcafés. Op de boulevard vind je terrassen en theehuizen, visrestaurants en prachtige houten art-nouveau villa’s. Ook heeft het eiland een mooi stuk natuur, dat je per koets of fiets kunt bewonderen.

Van de negen Prinseneilanden, zijn er doorgaans alleen veerverbindingen tussen bovengenoemde vier eilanden. De overige vijf eilanden, Sedef Adası, Yassıada, Sivriada, Tavşanadası en Kaşıkadası, zijn geen toeristische trekpleisters en wil je deze bezoeken, dan zul je zelf een bootje moeten huren. De eilanden zijn overigens niet geheel onbewoond, want op het eiland Kaşıkadası, dat een privé-eiland is, staat een chique vakantievilla bewoond door een welgestelde Turk.

Verder liggen de ruïnes van een Romeins dorp en een Byzantijns klooster op Sivriada en wordt het Tavşanadası alleen bewoond door dieren, aangezien het eiland alleen uit een kale rots bestaat. Ten slotte is Yassıada een Prinseneiland met een geschiedenis. Ooit gekocht door een
excentrieke Britse baron in de 19e eeuw, bouwde de Turkse marine er later een opleidingscentrum. Na de militaire staatsgreep van 1960 diende het opleidingscentrum als tribunaal tegen premier Adnan Menderes, die beschuldigd werd van schending van de grondwet. Ondanks vele protesten, werd deze eerste democratisch gekozen leider op het eiland Yassıada ter dood veroordeeld. Vanwege de vele scheepswrakken, is het eilandje sinds het vertrek van de marine erg in trek bij duikers.

Oorspronkelijk bestaat er ook nog een tiende Prinseneiland. Deze is echter een eeuw geleden, na een aardbeving, vijf meter onder water komen te liggen. Er rest alleen nog een vuurtoren en een Turkse vlag die boven het water uitsteken.

Bezoekersinformatie

De veerboten naar de Prinseneilanden vertrekken vanaf het per tram bereikbare veerbootstation Katabaş aan de Bosporus, ten zuiden van het Dolmabahçe Paleis. De veerboten varen eerst naar Kadiköy, waar je natuurlijk ook kunt opstappen.

Wanneer je per paardenkoets een rondje om het eiland wilt maken, duurt dat ongeveer een uur en het kost circa €15. Losse ritjes kosten, afhankelijk van de bestemming, €3 tot €10. Op de eilanden Büyükada, Burgazada en Heybeliada zijn fietsen te huur voor ca. €7,50 per dag.

Galatabrug en Galatatoren

Galatabrug en Galatatoren

De Galatabrug dankt zijn bekendheid als één van de bekende bezienswaardigheden in Istanbul mede aan de vele vissers die je er dagelijks op de kade vindt. Vooral in de zomermaanden reikt de vislucht tot in de verte, wanneer de verse vis direct gebakken wordt voor de verkoop. Een waar tafereel om te aanschouwen.

Bekijk hier alle informatie >>

Lees hier verder over:

Galatabrug en Galatatoren

De Galatabrug is één van de bezienswaardigheden in IstanbulDe Galatabrug, in het Turks Galata Köprüsü, is een brug over de Gouden Hoorn die de wijken Eminönü (west) en Galata (oost) met elkaar verbindt. Met zijn twee verdiepingen en een lengte van 466 meter en een breedte van 80 meter, is de Galatabrug de langste beweegbare brug ter wereld. Het wegdek is 42 meter breed, met drie rijbanen en aan beide zijden een trottoir.Op het onderste niveau van de brug bevinden zich veel (vis)restaurants waar je goedkoop een hapje kunt eten. Ook is er een tramverbinding over de Galatabrug.

De huidige Galatabrug is de vijfde brug.

De eerste brug is ontworpen in 1453, de Italiaanse uitvinder en architect Leonardo da Vinci werd gevraagd voor het ontwerp, maar door technische uitdagingen bleek dit ontwerp niet realiseerbaar. Het volgende ontwerp kwam van de Italiaanse kunstenaar en ontwerper Michelangelo die bekend is van de werken voor het Vaticaan waarvan de Sixtijnse kapel in Rome erg bekend is geworden. Maar ook deze plannen zijn in de kast beland.

In 1836 werd ten noorden van de huidige plaats van de Galatabrug de begonnen aam de bouw van de permanente brug over de Gouden Hoorn gebouwd. De eerste brug op de plek van de Galatabrug werd gebouwd in 1845, in opdracht van de moeder van Sultan Abdülmecit.

In 1863 werd de brug vervangen door een tweede houten brug en in 1870 door een derde brug. De derde brug werd later weggesleept en vervangen door de brug uit 1836 die landinwaarts werd gesleept. De vierde brug werd gebouwd in 1912 en hield stand tot 1922, toen een brand de brug ernstig beschadigde. De huidige brug is de vijfde brug en was gereed in 1994.

De brug is een belangrijke verkeersweg geworden tussen de wijk Sultanahmet en het centrum en het is de verbinding van de oude met de nieuwe stad. Ook vertrekken veel rondvaartboten naast de Galatabrug.

Galatatoren

De Galatabrug is één van de bezienswaardigheden in IstanbulHet uitzicht vanaf de Galatatoren is prachtig; vanaf grote hoogte kijk je uit op zowel Europa als Azië. Een historische toren die mede door het uitzicht over de stad een bekende bezienswaardigheid in Istanbul is geworden.

De Galatatoren, in het Turks Galata kulesi, heeft negen verdiepingen en is vanaf de grond gemeten 61 meter hoog. Vanaf zeehoogte heeft de toren zelfs een hoogte van 140 meter. De toren staat op een heuvel in het Europese deel van Istanbul en is vanaf meerdere punten in Istanbul al te bewonderen, onder andere vanaf de Bosporus. Een lift brengt je op een hoogte van 52 meter waar je uit kunt stappen en vanaf een omloop buiten kunt genieten van het fantastische uitzicht. Ook vind je bovenin de Galatatoren een restaurant, dat echter wel erg prijzig is vanwege het groeiende toerisme en de groeiende bekendheid van de toren.

De eerste Galatatoren is gebouwd in 528 ten tijde van het Byzantijnse Rijk, maar werd verwoest tijdens de Kruistochten. In 1348 is de Galatatoren herbouwd en vormde de toren het hart van de wijk Galata. De Turken veroverden de Galatatoren in 1453. De toren staat op een druk en gezellig pleintje.

Bosporus

Bosporus

Eén van de meest bekende en herkenbare bezienswaardigheden van Istanbul; de Bosporus. Wanneer je Istanbul bezoekt, mag een boottocht over deze zeestraat absoluut niet ontbreken.

Bekijk hier alle informatie >>

Lees hier verder over:

Bosporus

Bosporus

De Bosporus, in het Turks de Boğaziçi, Karadeniz Boğazi, is een belangrijke zeestraat die Istanbul opsplitst in een Europees en een Aziatisch gedeelte. Het verbindt de Zee van Marmara met de Zwarte Zee. De Bosporus meet op zijn smalst 640 meter en heeft een totale lengte van 32 kilometer. De diepte varieert van 36 meter tot 124 meter op het diepste punt. De naam Bosporus komt uit het Grieks en duidt op een plaats waar een koe het water oversteekt.

Bosporusbrug

Bosporusbrug

De Bosporusbrug is één van de twee bruggen die het Europese en het Aziatische gedeelte van Istanbul met elkaar verbindt. De brug is in 1973 geopend en is één van de grootste bruggen ter wereld met een lengte van 1590 meter en een breedte van 39 meter. Het wegdek hangt maar liefst 65 meter boven de rivier de Bosporus. Helaas is het hiermee ook een populaire plek voor mensen die zelfmoord willen plegen en om deze reden is de brug verboden voor voetgangers en fietsers.

Fatih Sultan Mehmet Brug

De tweede brug die naast de Bosporusbrug ook de twee werelddelen van Istanbul met elkaar verbindt, is de Fatih Sultan Mehmet brug. Deze brug, die ook wel bekend staat als de Tweede Bosporusbrug of kortaf de FSM, is in 1988 gebouwd en is met zijn 1510 meter één van de langste hangbruggen ter wereld. De Fatih Sultan Mehmet brug ligt op zo’n vijf kilometer ten noorden van de Bosporusbrug en is onderdeel van twee belangrijke wegen, de Europese weg 80 en de Aziatische weg 1.

Overige verbindingen over de Bosporus

De Turkse overheid heeft plannen om een derde brug over de Bosporus aan te leggen. Om voortijdige grondspeculatie te voorkomen, worden de zeven mogelijke locaties hiervoor geheim gehouden. In 2008 is de Marmaray geopend, een onderzeese spoortunnel onder de Bosporus die het Europese en Aziatische deel van Istanbul met elkaar verbindt. Het is de diepst afgezonken tunnel ter wereld en tevens de eerste tunnel die twee continenten met elkaar verbindt. De lengte van het ondergrondse gedeelte van de tunnel is 13,5 kilometer en de tunnel ligt op een diepte van 55 meter. In 2009 maakte de Turkse regering bekend dat er ook nog een autotunnel onder de Bosporus zal komen.

Boottochten over de Bosporus

Leer Istanbul kennen vanuit een heel ander perspectief en maak een boottocht over Bosporus. Onderweg kom je bekende paleizen, Ottomaanse huizen en forten tegen. De boottochten vertrekken vanaf de haven tussen de Galatabrug en het station Sirkeci, aan de Europese oever. Het eindpunt van de gewone ferries en de snellere TurYol boten is Anadolu Kavagi. Als je geen haast hebt, neem je de gewone ferry en stop je op verschillende plaatsen, zoals Sariyer, een goede locatie om heerlijke vis te eten en over de vismarkt te struinen. De gewone ferry vertrekt na drie uur weer van de eindhalte. Wil je wat sneller terug, dan kan je de TurYol nemen. Met deze snellere boten ben je in anderhalf uur weer terug bij de Galatabrug.

Ook kan je een boottocht maken naar de Prinseneilanden. Dit zijn negen eilandjes in de Zee van Marmara, waarvan er vier bewoond zijn door voornamelijk rijke Turken die er hun buitenverblijven hebben. Op de eilanden maken ze alleen gebruik van paarden, koetsen en fietsen. De veerboten naar de Prinseneilanden vertrekken vanaf de Katabas veerboothaven, ten zuiden van het Dolmabahçe Paleis.

Egyptische bazaar

Egyptische bazaar

De Egyptische Bazaar, ook wel bekend als de Kruidenbazaar (Misir Çarsisi), bevindt zich in de wijk Eminönü en is één van de oudste overdekte markten van Istanbul. Een ware bezienswaardigheid op zich, met de grote hoeveelheid en diversiteit aan mensen en geuren en kleuren van de kruiden, specerijen, noten en alle andere etenswaren. De bazaar heeft haar naam ook te danken aan de vele kruiden en specerijen die vanuit India via Egypte naar Istanbul werden verscheept.

Bekijk hier alle informatie >>

Lees hier verder over:

Egyptische bazaar informatie:

Turkse tulpenbollen
Egyptische bazaarDe Egyptische Bazaar vindt zijn oorsprong in de Ottomaanse tijd en werd ontworpen door de toenmalige hoofdarchitect van het Ottomaanse Rijk, Mimar Kasım. De man heeft de opening van de markt helaas niet meer kunnen meemaken, want hij stierf het jaar voor de opening in 1660. De Egyptische Bazaar werd gebouwd met het doel inkomsten te genereren voor de naastgelegen Yeni Moskee en destijds was het één grote apotheek, met allerlei kruidendrankjes en andere middelen van de volksgeneeskunst.

De medicinale winkeltjes zijn er nog steeds, maar de meerderheid bestaat tegenwoordig uit winkeltjes met grote zakken vol fel gekleurde kruiden, specerijen, gedroogde vruchten, noten en andere etenswaren. Ook kun je op veel plaatsen het beroemde mierzoete snoep Turks Fruit, lokum, kopen. En wellicht spreekt het tot je verbazing, maar je kunt er zelfs tulpenbollen kopen. Deze zijn tenslotte van Turkse oorsprong.

Grote bazaar

Hoewel het lijkt alsof er nog meer mensen rondlopen, is de bazaar toch kleiner dan de Grote Bazaar. De Kruidenbazaar is voor het grootste gedeelte overdekt en je vindt er onder meer kruiden, fruit en Turks snoep. De markt bevindt zich naast de Yeni Moskee en de dierenmarkt, op een steenworp afstand van de Galatabrug, waar straatartiesten en straatventers hun geld verdienen. Aan de kant van de Egyptische Bazaar is een binnenplaats met wasbakken en fonteinen. Gelovigen komen hier om te bidden.

Wanneer je de Egyptische Bazaar bezoekt, neem dan ook een kijkje in alle naastgelegen straatjes. Je vindt hier een grote diversiteit aan kruidenwinkeltjes, winkels met huishoudelijke artikelen en een bloemenmarkt. Ideaal om even lekker rond te snuffelen en souvenirs te kopen.

Egyptische bazaar

Bezoekersinformatie Eyptische Bazaar

  • Adres: Sabunchani Sok, Eminönü, aan de zuidkant van de Galatabrug.
  • Openingstijden: 08.00 uur tot 19.00 uur, op zondag gesloten.

Museum van Turkse en Islamitische Kunst

Museum van Turkse en Islamitische Kunst

In de wijk Eminönü in Istanbul vind je het Museum voor Turkse en Islamitische Kunst, in het Turks het ‘Türk ve Islam Eserleri Müzesi’. Het museum ligt nabij het Hippodrome met het daaronder gelegen Basilica Cisterne.

Bekijk hier alle informatie >>

Lees hier verder over:

Geschiedenis van het Museum van Turkse en Islamitische Kunst

Het Museum van Turkse en Islamitische Kunst is gehuisvest in het 16e eeuwse paleis van Ibrahim Pasha. Deze Ibrahim was de zwager van
sultan Süleyman, die in de 16e eeuw de Süleyman Moskee liet bouwen. Het museum werd gebouwd in 1524 en was vroeger het paleis van Ibrahim Pasha, die de grootvizier was van sultan Süleyman. Het Ibrahim Pasha paleis, waar dit museum in gevestigd is, was het grootste privépaleis van het Osmaanse Rijk. Toen Ibrahim als grootvizier teveel macht in handen kreeg, liet Süleyman hem onthoofden.

Rijke kunstcollectie

Museum van Turkse en Islamitische KunstMet een bijzonder rijke collectie aan voorwerpen uit alle periodes en uithoeken van de islamitische wereld, bevat het Museum van Turkse en Islamitische Kunst een rijke collectie kunstvoorwerpen. De collectie bevat objecten van de 8e eeuw tot aan de ineenstorting van het Ottomaanse Rijk aan het begin van de 20e eeuw. De nadruk ligt in het museum op de Ottomaanse kunst met tapijten, rijk geïllustreerde korans, kalligrafieën, beeldhouwwerken, glas, porselein en fraai gedecoreerde lampen.

Je vindt in het museum voorbeelden van islamitische kalligrafie, tegels en oosterse tapijten. Ook brengt het de verschillende culturen van Turkije in beeld en vind je er de deur van de Ulu Camii in Cizre, oftewel de Grote Moskee van Jazira. Deze deur is versierd met Islamitische geometrische patronen, gemaakt van bronzen platen, islamitische kalligrafie en deurkloppers in de vorm van een draak, wat een typisch kenmerk is voor de Zangidische periode.

Wanneer je het Museum voor Turkse en Islamitische Kunst bezoekt, neem dan ook een kijkje in de nagebouwde onderkomens. Hier krijg je een goed beeld van hoe de nomaden vroeger leefden. Je ziet er onder meer een volledig ingerichte nomadentent. Ook kan je er een zitkamer van een rijke familie in de Ottomaanse tijd bewonderen.

Het museum heeft ook een café waar u tussendoor of na afloop van uw bezoek even een hapje of een drankje kunt nuttigen. Het terras van het museumcafé kijkt uit op het Hippodrome.

Bezienswaardigheden Istanbul | Museum van Turkse en Islamitische Kunst

Bezoeksinformatie Museum van Turkse en Islamitische Kunst

  • Adres: Atmeydani 46, Sultanahmet.
  • Openingstijden: 09.00 uur tot 17.00 uur, op maandag is het museum gesloten.
  • Toegangsprijs: 4 YTL.

Moskee en Hamam van Süleyman

Moskee en Hamam van Süleyman

Hoog boven de stad uittorenend, geeft de Süleyman moskee de indruk de grootste moskee van Istanbul te zijn. Met een afmeting van 58 bij 59 meter en een koepel van 53 meter hoog en ruim 27 meter breed, is de moskee echter iets kleiner dan de Hagia Sofia. Nadat de Hagia Sofia begin 20e eeuw in een museum werd veranderd, werd de Süleyman moskee alsnog de grootste moskee van Istanbul.

Bekijk hier alle informatie >>

Lees hier verder over:

Moskee en Hamam van Süleyman

Geschiedenis
De Süleyman moskee werd ontworpen door de architect Sinan, in opdracht van de Ottomaanse sultan Süleyman I de Prachtlievende. De architect heeft honderden gebouwen in Istanbul ontworpen, maar de Süleyman Moskee is de meest bekende. De bouw duurde van 1550 tot 1557 en in die tijd werden veel moskeeën gebouwd met een ontwerp afgeleid van de Hagia Sofia. Sultan Süleyman wilde daar verandering in brengen door een nog grotere moskee te bouwen. Wel heeft de Süleyman Moskee, evenals de Hagia Sofia, een grote koepel die rust op vier zware pilaren, ook wel de olifantspoten genoemd.

De moskee is een mooi voorbeeld van Ottomaanse bouwkunst en laat duidelijk zien dat de sultan hield van pracht en praal, zoals ook uit zijn bijnaam blijkt. De wanden en de koepel zijn indrukwekkend versierd met geometrische figuren en bloemmotieven. Opvallend zijn de vele ramen in het gebouw, waardoor het van binnen veel lichter is dan in de Hagia Sofia en in de andere oude moskeeën van Istanbul.

Inrichting van de moskee

Tussen de vier minaretten bevindt zich een grote marmeren binnenplaats met een gebouwtje omringd door smeedwerk. Dat is een bron van water waar de gelovigen hun voeten kunnen wassen of hun reiniging kunnen verrichten alvorens ze de gebedsruimte betreden. Sultan Süleyman hield van mooie dingen, maar had ook aandacht voor de arme bevolking. In het complex liet hij dan ook een ziekenhuis inrichten, ene gaarkeuken, vier islamitische scholen en een badhuis. Ook konden reizigers vroeger in de moskee overnachten. De gaarkeuken bestaat nog steeds en is tegenwoordig een restaurant gespecialiseerd in traditionele Turkse gerechten. Het badhuis is tegenwoordig een bekende hamam. Het is het enige gemengde badhuis in Istanbul.

Graven

De Süleyman moskee wordt omringd door een groot park. Aan de oostzijde vind je een begraafplaats waar zich twee mausoleums bevinden, hier liggen sultan Süleyman en zijn vrouw Roxelane. Ook de dochter van de sultan, Mihrima, zijn moeder Dilaş Saliha en zijn zus Asiye liggen er begraven, evenals de latere sultans Süleyman II en Ahmet II en prinses Safiye. Ten noorden van de moskee ligt het graf van de architect Sinan

Bezoekersinformatie Moskee van Süleyman

Adres: Süleymaniye Cad, bij de noordingang van de Universiteit van Istanbul.
Openingstijden: 09.00 uur tot  17.00 uur.
Toegangsprijs: gratis (donaties worden op prijs gesteld).

Süleyman Hamam

  • Toegangsprijs: 30 euro (minimaal 2 mensen, inclusief vervoer van en naar uw hotel, zeep, handdoeken etc. Korting voor kinderen jonger dan 10 jaar en groepen van 10 personen of meer)

Correctie doorgeven? Reageer hieronder.

Hippodrome en Basilica Cisterne

Hippodrome en Basilica Cisterne

Eén van de meeste bekende bezienswaardigheden van Istanbul is het voormalige Hippodrome met het daaronder gelegen Basilica Cisterne. Het Basilica Cistere ligt zes meter onder de grond en met dat gegeven zou je dit indrukkende waterreservoir snel voorbij lopen. Echter, het Hippodrome met zijn twee enorme zuilen, die zal je niet snel over het hoofd zien.

Bekijk hier alle informatie >>

Lees hier verder over:

Hippodrome.

HippodromeWaar er in de Romeinse tijd nog een stadion stond, daar is tegenwoordig niet veel meer van over op het Hippodrome. Het bekende plein in Istanbul, in het Turks Sultanahmet Meydanı genoemd, stond vroeger in het teken van wagenrennen, het politieke leven en diverse vormen van publiek vermaak.

Het Hippodrome is gebouwd tussen 203 en 330. In 532 was het Hippodrome het toneel van de beruchte Nika-oproer; ernstige supportersrellen liepen volledig uit de hand en mondden uit in een opstand tegen de keizer Justinianus. Deze stuurde op zijn beurt zijn leger het Hippodrome in met als gevolg de dood van zo’n 30.000 toeschouwers.

Tegenwoordig loopt er een weg op de plek waar vroeger het stadion stond. Er zijn vrijwel geen resten meer van het Hippodrome over. De ovale vorm van het stadion is echter wel bewaard gebleven, evenals de twee obelisken, oftewel de lange stenen bouwwerken op het plein.

Basilica Cisterne.

Onder het Hippodrome bevindt zich een enorm waterreservoir uit de zesde eeuw, de Basilica Cisterne, ook wel bekend als Yerebatan Saray, Yerebatan Cisterne of het Verzonken Paleis. Deze indrukkende bezienswaardigheid is absoluut een bezoekje waard.

Aangelegd tijdens de heerschappij van keizer Justinianus, vormde de Basilica Cisterne de watervoorziening van het paleis en de omliggende gebouwen en parken. Dit grote reservoir kon maar liefst 80.000 kubieke meter water bevatten. Het fungeerde als opslagplaats voor water dat via aquaducten uit de bergen vanaf het 19 kilometer ten noorden van Istanbul gelegen Belgrado-woud werd aangevoerd. In Istanbul zijn meerdere van dit soort opslagplaatsen te vinden, welke werden aangelegd om in tijden van belegering over voldoende schoon drinkwater te kunnen beschikken. De Basilica Cisterne is de mooiste van allen.

Boven de gewelven zijn paden aangelegd en het geheel van 143 bij 65 meter wordt ondersteund door 336 zuilen, afkomstig uit Griekse en Romeinse tempels. Aan het einde van de cisterne vind je twee van die zuilen, staande op een sokkel met het hoofd van de Griekse mythologische figuur Medusa. Door de honderden zuilen lijkt de wateropslagplaats van binnen op een basiliek.

Het Basilica Cisterne is één van de bekendste bezienswaardigheden van Istanbul. Lopend over de loopbruggen, waar je je even in een compleet andere wereld. Een aantal scènes van de James Bond film From Russia With Love, met Sean Connery, zijn er ook opgenomen.

Bezoekersinformatie Hippodrome en Basilica Cisterne

Je vindt het Hippodrome en het Basilica Cisterne in de wijk Sultanahmet, op loopafstand van de Blauwe Moskee en de Hagia Sofia op weg richting het Topkapi Paleis.

  • Adres: Hippodrome, Sultanahmet Meyd. Tramhalte Sultanahmet.
  • Openingstijden: Dagelijks geopend van 9.00 uur tot 17.30 uur. Van oktober tot april is het Basilica Cisterne geopend van 8.30 uur tot 16.00 uur.
  • Toegangsprijs: 5 YTL

Correctie? Reageer hieronder.